Biografie
William V. Fabricius behaalde zijn doctoraat in de ontwikkelingspsychologie aan de Universiteit van Michigan. Hij is universitair hoofddocent psychologie en verbonden aan de faculteit Recht en Gedragswetenschappen van de Arizona State University. Hij heeft onderzoeksbeurzen ter waarde van meer dan vijf miljoen dollar ontvangen van het National Institute of Mental Health en het National Institute of Child Health and Human Development. Hij heeft meer dan 70 empirische onderzoeksartikelen en wetenschappelijke hoofdstukken gepubliceerd in peer-reviewed tijdschriften en boeken en meer dan 40 presentaties en consultaties gegeven aan organisaties en congressen op het gebied van familierecht. Van 2002 tot 2013 was hij lid van de commissie Familierecht van de wetgevende macht van de staat Arizona, waar hij leiding gaf aan de inspanningen die resulteerden in belangrijke hervormingen van de wetgeving inzake voogdij in Arizona. Deze wetten maakten van Arizona de eerste staat met een de facto weerlegbaar vermoeden dat het in het belang van kinderen is om na een scheiding van de ouders een gelijke verdeling van de zorgtijd met beide ouders te hebben. In 2010 ontving hij de Science and Research Award, uitgereikt door de afdeling Arizona van de Association of Family and Conciliation Courts. In 2024 werd hem de Ned Holstein Shared Parenting Research Lifetime Achievement Award van de National Parents Organization toegekend.

Plenary title
The Scientific Case for Legal Presumption of Equal Parenting Time

Abstract
I will examine the necessary components of the scientific case for legal presumptions of equal parenting time (EPT). The first component is the theoretical causal model that identifies the mechanisms by which EPT legislation benefits children. The model specifies that (a) legislation will increase rates of EPT, (b) EPT will protect children’s emotional security with both parents, and (c) children’s emotional security will have a positive effect on public health in the form of reduced long-term stress-related mental and physical health problems among children of divorce. The second component is the empirical evidence for each of the causal links. (a) is supported by evidence from Spain. (b) is supported by correlational findings that meet five conditions necessary for a causal role of EPT: A legal context that constrains the possibility of self-selection into EPT; a dose-response positive association between parenting time and emotional security with fathers; the association is maintained when courts impose more parenting time, and when relocations reduce parenting time with fathers; and the direction of the association is from changes in parenting time at one year to changes in father-child security the next year, and not vice versa, and after controlling for stable traits of fathers and children. The third component is empirical evidence that the association is maintained in families with high parental conflict, and in families with children under age three. (c) is supported by evidence of infants’ attachment to fathers, and by the voluminous public health literature. Finally, if time permits, I will discuss some strategies for not only translating the scientific evidence into policy — including getting buy-in from the anti-domestic violence community, lawyers, and judges — but also maintaining support for the legal reform by putting mechanisms in place to monitor courts’ compliance.